Μιά ιστορία ερωτική

Αποφασίζω να γράψω μια  ιστορία έρωτα και προδοσίας έτσι στο  αυθόρμητο, χωρίς να έχει προηγηθεί κάποιου είδους  έρευνα, και προετοιμασία.

Θα περιγράψω  διατείνομαι με θρασύτητα, ένα ερωτικό καυγαδάκι που θα επισυμβαίνει ανάμεσα  σε δυό  μεσήλικες ετερόφυλους Ιαπώνες στην πόλη Κυότο, κατά τη διάρκεια ενός περιπάτου τους σε κάποιο κεντρικό δρόμο της πόλης.

Αρχίζουν με το καλημέρα τα προβλήματα.

Γεωγραφικά δεν γνωρίζω καν που βόσκει το Κυότο πάνω στο  χάρτη της Ιαπωνίας. Το που πέφτει δε η Ιαπωνία μόνο χονδρικά μπορώ να εικάσω.

Την πόλη δεν τη γνωρίζω ουδόλως, πόσο περισσότερο τον συγκεκριμένο δρόμο όπου το ζεύγος βολτάρει καυγαδίζοντας.

Η συζήτηση διεξάγεται στα Ιαπωνικά, γλώσσα που δεν κατέχω ούτε το "Χαίρετε".

Κι ύστερα πάλι γιατί αυτοί οι δύο καυγαδίζουν; Από που κι ως που είμαι τόσο σίγουρος ότι πρόκειται για ζεύγος  και δη ερωτικό; Και γιατί το καυγαδάκι τους να είναι για θέμα καρδιάς και όχι μια έντονη συζήτηση φερειπείν για τις οικονομικές  τους δυσκολίες;

Ποιός με έχει χρίσει Θεό και κινώ κατά το δοκούν νήματα που ουδόλως αντιλαμβάνομαι; Από που αντλώ το δικαίωμα να τους περιγράφω ως Ιάπωνες, μεσήλικες και ότι άλλο μου κατεβαίνει στο τσερβέλο;

Τι γράφω λοιπόν; Πως ανταποκρίνομαι στο  συγγραφικό μου καθήκον με σχετική επάρκεια;

Αναγκαστικά σταματώ. 

Δεν θέλω κάποιος ειδήμων της Ιαπωνικής κουλτούρας και τρόπου ζωής να με πάρει με τα λεμόνια χρίζοντας με παντελώς άχρηστο. Οι πληροφορίες μου άλλωστε είναι τόσο ισχνές και η φαντασία μου στομομένη μέχρι εκεί που δεν πέρνει.

Πασιφανώς δεν κάνω για συγγραφέας.

Εδώ που τα λέμε ένας λιγότερος δεν είναι δα και καμμιά τρομακτική απώλεια.

Έτσι κι αλλιώς πήξαμε στους συγγραφείς...