Σκέψεις ενός Γραμματέως Εκτελέσεων
Τι στ΄αλήθεια είναι ένας φίλος; Στη καλύτερη περίπτωση, ένας παραπλανημένος που θαρρεί ότι στο πρόσωπο σου βρήκε την αδελφή ψυχή . Στη χειρότερη, μια αντανάκλαση του εαυτού σου, δηλαδή του χειρότερου εχθρού σου.
Ο θάνατος φοράει κουδούνια σαν τον λεπρό, ακούγοντας τον να απομακρύνεσαι.
Είναι ήδη πολύ αργά σαν νοιώσεις πως εσύ φέρεις τα κουδούνια. Κάθε άνθρωπος είναι ο θάνατος του.
Δεν είναι η έλλειψη χρημάτων που σε κάνει φτωχό . Είναι η παρουσία του θανάτου.
Με μια μποτίλια κόκκινο κρασί, το σπιτάκι γίνεται παλάτι, ο μπακαλιάρος αστακός, και η γυναίκα μου Ωραία Ελένη.
Φανταστείτε νεκρούς σε κατάσταση ακαμψίας, βαλμένους μέχρι τη μέση τους, σε μια γυάλα γιομάτη με αίμα.
Τι παραπάνω είναι ένα μπουκέτο λουλούδια σ΄ένα ανθοδοχείο;
Σαν κοιτάζω έναν άνθρωπο, δίχως να το επιζητώ, αχνοφέγγει γύρω του ένα φέρετρο. Το περίγραμμα ενός ανθρώπου σε ξύλινη μορφή καλείται φέρετρο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου