ΤΟ ΡΑΒΑΣΑΚΙ

 «Για να ξεφύγεις τον θάνατο, θα πρέπει να τον ζήσεις», συλλογίστηκε ο Κοσμάς Σταυράκιος και παράγγειλε ουζάκι. 

Στο «Καφαντάρι», εκείνο το Γεναριάτικο απομεσήμερο του ΄93, μοναδικός θαμώνας βαριανάσαινε ένας γέροντας πάνω-κάτω στην ηλικία του, πασιεντζάροντας μαχμουρλίδικα. 

 «Σα να μην υπάρχω ήδη. Το ραβασάκι λείπει. Γνώρισον μοι Κύριε το πέρας μου και τον αριθμό των ημερών μου τίς εστίν;» 

 Μισοναρκωμένος, παρακολούθησε τον Καριοφύλη να στερεώνει επιδέξια μποτίλια και ποτήρι μπροστά του. Και ξαφνικά το αίνιγμα αποσαθρώθηκε. Πάνω στη φιάλη στραφτοβολούσε η ετικέτα «ΟΥΖΟ 12». «Ου θα ζω μέχρι τα μεσάνυχτα» θριαμβολόγησε και κατέβασε αναπαμένος μια γερή γλουκιά σπίρτο.