Ο <<Έλβις>>

Το όνομα <<Έλβις>> υποστηρίζουν κάποιοι, ότι προέρχεται από τα αρχαία Κέλτικα και σημαίνει τον  πάνσοφο. Καμία δηλαδή σχέση με τον αδελφό μου, γιατί λησμόνησα να σας αναφέρω ότι ο <<Έλβις>> είναι αδελφός μου.

Όχι απλά ένας τυχαίος <<Έλβις>>, αλλά μετενσάρκωση του πρώτου και μοναδικού, του Βασιλιά  του ροκ εντ ρόλ, του Έλβις Πρίσλευ.

Το αδέλφι μου από μικρός είχε κάποια θεματάκια. Πετριές στο κεφάλι μάτσο, τον έκαναν να κινείται αρκετά περίεργα και πρωτότυπα, σε βαθμό που κανένας δεν μπορούσε να τον εννοήσει, πόσο περισσότερο να τον κατατάξει στη κλίμακα του βίου και της κοινωνίας.

Κρατούσε π.χ ημερολόγιο. 

Άνοιγες και διάβαζες. 

Σήμερα τρεις... Σήμερα επτά... Σήμερα τέσσερις... 

Κάπου πήγαινε το μυαλό μου με τούτα τα αριθμητικά λόγω εφηβείας, αλλά και πάλι είχα τις αμφιβολίες μου. Του έκανα ξάστερα την ερώτηση:

-Τι σημειώνεις εδώ ρε νούμερο; Τις μαλακίες που τραβάς κάθε μέρα;

-Όχι ρε πανύβλακα, μου απάντησε αγριεμένα. Απλά καταγράφω τις τρίχες που  πέφτουν από το κεφάλι μου,  για να έχω έναν λογαριασμό το πότε θα μείνω φαλάκρας.

Όλα λοιπόν τα΄ χε η μαριορή, του έτυχε του σαλεμένου αυτουνού κι ένα ακόμα, αυτή τη φορά μύριες φορές χειρότερο, να υπάγει δηλαδής ένα απογεματάκι  κινηματόγραφο στον συνοικιακό <<ΑΡΓΩ>>, για να παρακολουθήσει μια μουσική ταινία με τίτλο <<BLUE HAWAII>>, ταινία όπου πρωταγωνιστούσε ο γνωστός και μη εξαιρετέος Έλβις Πρίσλευ.  . 

Ακαριαίος έρωτας... Ξελίγωμα με την πρώτη ματιά που λένε. Τον καψουρεύτηκε ακαριαία!

Και τότε ο αδελφός μου μεταμορφώθηκε ριζικά.

Είχε ομολογουμένως  που είχε, μια φυσική ομοιότητα με τον Θρύλο, άφησε επιπλέον φαβορίτες, χτένισε την κόμη προς τα πίσω, κότσαρε γυαλί ηλίου όμοιο με του λεγάμενου, φόρεσε ξεπλυμένο τζιν και  πουκάμισο λουλουδάτο, πήρε την παλιοκιθάρα μου και που τον έχανες που τον εύρισκες, μπροστά στο καθρέφτη να γκαρίζει λικνιζόμενος:

<<Don΄t be cruel>> και <<viva las Vegas>>.

Και νά σου πλήθος οι τρυπημένες στις άκρες φωτογραφίες από ταινίες του <<Έλβις>>, και νά σου αργότερα βίντεο και αφίσες χρυσοπληρωμένες (σπάνιες γαρ) απο το Γιουσουρούμ και να δίσκοι και να κασσέτες και να αναμνηστικά και να super 8 ταινιάκια.

Έτσι το πατρικό μετεμορφώθη σε εκκλησία του Έλβις, κάτι που δεν  έδειχνε να ενοχλεί κανένα, ούτε καν΄ τον πατέρα μου έναν αρβανιταρά, (Θε μου φύλαγε). Ίσα -ίσα που ακόμα κι αυτός ο ημιάγριος Καβοντορίτης βάλθηκε να σιγοταγουδάει  με τα γλίσχρα του αγγλικά συνοδεύοντας το καμάρι του, << LOVE ME TENDER>>, με τη φωνή του, μια φωνή βραχνιασμένου τενόρου, να στάζει  μέλι Υμηττού αραιωμένο μπόλικη γλυκόζη .

Δεν άργησε λοιπόν ο μουστερής να γίνει η φίρμα της συνοικίας και σιγά σιγά και πριν να το καταλάβει κανείς, έλαβε ως μέγα παράσημο, το παρατσούκλι <<Έλβις >>, πρός μεγάλη του φυσικά ικανοποίηση.

Το πραγματικό του όνομα, δεν έλεγε  τίποτα. Σα να μην είχε βαπτιστεί ποτέ του.

<<Έλβις>> τον ανέβαζαν οι φίλοι, <<Έλβις>> τον κατέβαζαν οι εχθροί.

Μέχρι που και εγώ ο αδελφός του, για να βρίσκω μαζί του άκρη, Έλβις αναγκαζόμουν να τον φωνάζω. 

Και πήγαινε το πράγμα σχοινί-κορδώνι...

Ό <<Έλβις>> όμως, εκτός από φανατίλα σκέτη με τον ιδιοκτήτη της <<Graceland>> είχε κι άλλες πιο ιδιαίτερες λόξες. 

Μεγαλωμένος τη περίοδο της μαύρης Χούντας, είχε αναπτύξει ιδέες κάπως ξενοφοβικές, σε βαθμό που μόλις κάμανε γιούρια με τον Σαμαρά οι πρώτοι Αλβανοί στην Ελλάδα, ν΄ αρχίσει να τσινάει.

-Τι θέλουν αυτοί οι λεχρίτες, οι πεινάλες από εμάς...Να τους ξαποστείλουμε πακέτο πίσω στον Αλία, και άλλα τέτοια ευχάριστα.

Το κακό όμως δεν έλεγε να βρει γιατριά κι έτσι όλο και περισσότεροι τάχαμου Βορειοηπειρώτες σκάγανε μύτη στην Ελλάδα, μοστράροντας (οι πιο τολμηροί), τα εξωτικά τους ονόματα, κάτι Έντι, κάτι Ατζέτ κάτι Μπακί.

Μέχρι που κάποιος στην καφετέρια αλητάμπουρας  ρώτησε ένα πρωί τον γιαλαντζί <<Έλβις>> ευθέως και χωρίς περιστροφές:

-Άκουσα ότι σε λένε <<Έλβις... >>Αλβανός είσαι;

Κεραυνός εν αιθρία! Τα έσχατα του κόσμου! Κρατάτε Τούρκοι τ΄άλογα!

Έτσι γιατρεύτηκε ακαριαίως ο αδελφός μου και  μιά δια παντός. 

Έκοψε φαβορίτες, πούλησε στο Μοναστηράκι ότι παλιατζούρα είχε μαζεμένη  από Πρίσλευ και δήλωσε  ευθαρσώς προς γνωστούς και αγνώστους.

-Μην με ξαναπεί κανένας <<Έλβις>>. Τον τρώω λάχανο. Μήτσος είναι το όνομα μου  κι άν γουστάρετε οικειότητες,  μπορείτε να με φωνάζετε και Μητσάρα άμα λάχει...