ΕΙΣ ΤΟ ΑΡΧΕΙΟΝ

Κατά την εκταφήν της σωρού, η μήτηρ της βαρυκλαύστου νεάνιδος με αποστροφήν φανεράν επι του προσώπου   παρηκολουθούσε αποσβωλομένη το οικτρόν θέαμα να ανασύρονται εκ του τάφου, εκτός των σύνηθων ευρημάτων της σήψεως, κοντόμια ξετυλιγμένα, -προφανέστατα  τυχόντων χρήσεως εις ανύποπτον χρόνον,- τα οποία ο νεκροθάπτης με μιάν κρυφήν έξαψιν ηγωνίζετο  να αποκρύψει από τους δακρυόεντες οφθαλμούς της, κάτωθεν  τεμαχίου  σεσηπότος  φερέτρου.

Ουδείς των παρευρισκομένων παρετήρησε το όλο συστολή μειδίαμα που απροόπτως ενεφανίσθη επι της φωτογραφίας ενός εισέτι ευειδούς- παρά του προβεβηκότος της ηλικίας- ανδρός, ο οποίος και  ευρίσκετο ενταφιασμένος εντός του παραπλεύρως κειμένου μνήματος.

Η μήτηρ απειλούσε θεούς και δαίμονας.¨

«Θα καταθέσω μηνύσεις κατ΄αγνώστων», διετράνωνε προς πάσα κατεύθυνση.

Εις μάτην ο άρτι αφιχθείς κοιμητάρχης επροσπάθει να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα.

Την ίδίαν ώραν, εις τον αστυνομικό σταθμόν της περιοχής, εντός ερμαρίου φέροντος την βαρύγδουπον επιγραφήν  ΓΕΝΙΚΟΝ ΑΡΧΕΙΟΝ 

ευρίσκετο πρωτοκολλημένη, η από τριετίας κατατεθείσα αναφορά  περιπτερούχου, ο οποίος διατηρών την  επιχείρησιν του  όχι μακράν της εισόδου του κοιμητηρίου,  ανέφερε ευπειθώς προς την Αρχήν, ότι του περιπτέρου διαρρηχθέντος ο δράστης ουδέν απεκόμισε, παρά μόνο μίαν ευμεγέθη συσκευασίαν προφυλακτικών γνωστής εταιρίας και αύτη, της ημερομηνίας αναλώσεως ληχθείσης, ήδη προς επαναπροώθησιν